Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Polityce Prywatności.
ZAMKNIJ X

Skąpiec - streszczenie

małżeństwach, on zaś – po wysłuchaniu zachwytów syna nad niejaką Marianną – oświadcza, że zamierza ją poślubić (narzeka przy tym, że jest uboga, ale liczy na to, że w tej sytuacji nie będzie miała wielkich wymagań).Nie rozważa znacznej różnicy wieku. Kleantowi robi się słabo. Harpagon tym­czasem informuje Elizę, że postanowił wydać ją za pana Anzelma, mężczyznę statecznego, pięćdziesięcioletniego. Córka stanowczo odmawia, ale zgadza się, by spór rozsądził Walery (Harpagon nie wie jeszcze o łączącym ich uczuciu).Walery przytakuje, akceptuje pomysł, by oddać ją bez posagu (to dla skąpca ważny argument), ponieważ nie chce rozdrażniać Harpagona. Doradza, by Eliza udawała chorą i w ten sposób przeciągała termin ślubu.

Ojciec sprawdza, czy nikt nie naruszył jego kryjówki i nie zabrał kosztowności, po czym uspokojony wraca. Walery wzbudza jego sympatię, ponieważ wychwala wartość pieniądza (Harpagon nie dostrzega w jego słowach ironii). Strofuje nawet Elizę: Tak, pieniądz jest darem najcenniej­szym w świecie; powinnaś pani dziękować niebiosom, iż dały pani tak dzielnego i zacnego ojca. Skoro ktoś gotów jest wziąć pannę bez posagu, nie ma się co dłużej zastanawiać. Wszystko mieści się w tym słowie: b e z p o s a g u; ono powinno starczyć za młodość, piękność, urodzenie, honor, rozum i uczciwość.



Akt II.

Nie mogąc liczyć na wyrozumiałość, życzliwość i pomoc ojca, Kleant decy­duje się na pożyczenie 15 tysięcy franków od lichwiarza. Pośrednik – Strzałka – informuje go o ogromnym procencie, jakiego żąda lichwiarz. Chce również znać nazwisko i sytuację majątkową rodziny swojego klienta. Strzałka przygotowuje spis cennych przedmiotów znajdu­jących się w domu Harpagona. Kleant narzeka na skąpstwo ojca, rujnujące szczęście dzieci. Simon przekazuje Harpagonowi informacje o kliencie,